Home » Blogs » Hoe december voor mij de maand van de geboorte is

Hoe december voor mij de maand van de geboorte is

Gepubliceerd op 13 december 2019 om 19:19

December is toch wel een prachtige maand voor mij! Sinterklaas, kerstmis, oud en nieuw, maar voor mij ook de verjaardag van mijn dochter!

Voor ik zwanger werd van haar, hebben haar vader en ik veel verdriet gekend. Zwanger worden lukte niet zomaar. Heel vaak kreeg ik de vraag of ik kinderen had, of ze zou willen. Maar ook de vraag: waarom heb je nog kinderen? Je bent nu nog jong werd er dan gezegd.

Ja ik was nog jong, dat klopt. En iedere keer dat er weer zo’n vraag gesteld werd, brak er iets in mij. Want we probeerden wel. En soms het lukte het ook, maar het werd iedere keer een miskraam. Pijnlijk en veel verdriet. Waarom lukte het niet?

Bij de verloskundige zagen we (voor de zwangerschap van onze dochter) een vruchtje, het hartje klopte, maar wel heel zwak. Kom volgende week maar weer werd er gezegd. Ik voelde al dat het niet goed was. Manlief was dolblij want er was een hartslag en hoorde verder niks meer. In alle vreugde kreeg iedereen een appje. Op een verjaardag kregen we veel felicitaties, maar ik wist al dat het niet goed was. Een aantal nam ik in vertrouwen. Er werd gezegd, misschien is het wel jonger, misschien minder dan 5 a 6 weken. Maar ik wist dat dat niet zo was. Lief bedoeld, maar zoveel pijn als je zelf wel weet hoe het zit.

Een week later waren we weer bij de verloskundige, het vruchtje was afgestorven. Geen hartslag meer. Manlief vroeg, zit het niet ergens achter dan? Misschien als het aan de achterkant zit is dat de oorzaak dat we geen hartje horen. Dat is natuurlijk niet zo, als er een hartslag is kan je m horen. Maar wilde net als ik zó graag! Weer een klap, weer verdriet. Maar daar bleef het niet bij. Want het vruchtje moest nog loslaten. We moesten 2 weken wachten. Maar het vruchtje liet niet vanzelf los. We kregen de keus, óf curettage óf weeenopwekkers. Currettage leek mij vreselijk en eng. Er kan van alles beschadigd raken. Ik kón zwanger worden, alleen het vasthouden van het vruchtje, daar ging iets mis. Geen curettage voor mij dus. Die weeenopwekkers waren een regelrechte hell voor mij. Totaal niet voorbereid door de betreffende specialist wat ons te wachten stond, of wat mij te wachten stond. Geen hulp, geen begeleiding. UREN heeft deze bevalling geduurd en we wisten niet wat ons overkwam. Zo ongelofelijk heftig was dit. We hebben geen nazorg niks gehad. Alleen een controle in het ziekenhuis of alles van vruchtje goed had gelaten.

Uiteindelijk na al deze ellende hebben we het vruchtje begraven voor op ons een dierbare plaats. Zodat we het dit keer letterlijk een plekje konden geven.

Tot onze schrik was het een paar maand later al weer raak. Schrik en blijdschap. Vreugde en stress. Want na zoveel ellende in de voorgeschiedenis, kan je alleen maar denken “als het maar goed gaat, als het maar blijft zitten, als het maar….”.

Gelukkig hebben we op 31 december 2014 een prachtige gezonde dochter op de wereld gezet! Maar ook dit en de weg ernaar toe ging niet zonder slag of stoot.

Pas ná mijn zwangerschap, eigenlijk een paar jaar later, kwam ik erachter waardoor het steeds mis ging.

Voeding! Voeding was de basis. At ik dan echt zó slecht? Nee dat helemaal niet. Maar ik kwam er na het bloedprikken op bepaalde vitaminen en mineralen achter dat ik wel een behoorlijk tekort had aan deze.
En niemand die mij hier ooit op gewezen had dat dit kon. Dat dit een oorzaak had kunnen zijn.

Veel ellende en verdriet had ons bespaard kunnen blijven!

Misschien herken jij jezelf of een bekende in dit verhaal. En als dat zo is, dan heb ik goed nieuws voor jou!
Mijn ervaringen hebben mij in laten zien dat ik hier iets mee moet doen. Ik wilde hier iets mee doen. En dus heb ik mij om laten scholen van operator naar voedingscoach.

Ik ben voedingscoach op het gebied van Vruchtbaarheid en Zwangerschap. Ik kijk waar de problemen vandaan komen. Geen hormonen, ik manipuleer niks. Ik pak de oorzaak aan!

Samen met jullie kijk ik naar jullie voedingspatroon en leg ik een goede basis aan voor het vruchtje wat eindelijk een prachtig mensje gaat worden.

Wanneer je een zaadje plant voor een boom, of een gewas heb je ook vruchtbare grond nodig. Zonder vruchtbare grond zal er nooit groeien wat jij gezaaid hebt. Hoe vruchtbaarder de grond, hoe mooier de boom of vrucht. De kwaliteit zal geweldig zijn en je zal er met trots naar kijken.
Ik hoor de verloskundige nog zo zeggen, “het kindje pakt wel wat het nodig heeft”. Maar wat als er niks te pakken valt? Omdat de moeder een tekort heeft? En wat als het kindje alle laatste beetjes pakt van de moeder, omdat het dat nodig heeft. Dan heeft de moeder niks meer. Je raakt uitgeput, je lichaam werkt niet meer zoals je dat wil en misschien wordt je zelfs wel depressief.

Een goede basis is zo ongelooflijk belangrijk.
Ik zou willen dat er in mijn tijd iemand was geweest zoals ik. Iemand die ons kon helpen een goede basis aan te leggen voor ons kindje.
Wij hebben onwijs veel geluk gehad dat onze dochter zo mooi en zo gezond is geboren. Maar een minimale basis, of tekorten voor het kindje kunnen ook voor problemen zorgen bij het opgroeien van het kindje.

Ik had niet die hulp. Maar nu ben ik er wel voor jullie! We leggen een goede basis met voeding en supplementen en zorgen ervoor dat jullie kindje niks tekort komt!


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.